Во Националната опера и балет вечерва во 20.30 часот свечено ќе биде отворен филмскиот фестивал „Киненова“. Фестивалот ќе биде отворен со „Изгубениот сон на тимот од соништата“ на Јуре Павловиќ. Фестивалот ќе трае до 5 октомври.
Во рамките на „Киненова“ во Киноверзум во Домот на култура „Билјана Беличанец“ во Кисела Вода ќ бидат прикажани: „Беше некогаш во Газа“ на Араб Насер и Тарзан Насер, „Паноптикум“ на Ѓорѓи Сикарулиѕе, „Помеѓу Боговите“ на Вук Ршумовиќ, „Со малку воздух“ на Андреас Хартман и Арата Мори и „Прасловен“ на Слободан Максимовиќ.
Фестивалот годинава има тројца лауреати. Наградата Златна грива за животно дело ја добива Лив Улман, специјалната награда за особен придонес во филмската уметност ја добиваат Даг Јохан Хагеруд, норвешки сценарист и режисер, годинешен лауреат на „Златна мечка“ во Берлин и Владимир Самоиловски, македонски кинематографер од средната генерација.
-Среќен сум што имаме вака значајни гости на фестивалот – Даг Јохан Хагерут, добитникот на „Златна мечка“ на годинешното Берлиенале и Јуре Павловиќ, со чиј филм вечерва се отвора фестивалот. Тие се денеска со нас, а ќе присуствуваат и вечерва на свеченото отворање и во текот на фестивалот Даг ќе одржи мастерклас на ФДУ, рече Небојша Јовановиќ, директор на „Киненова“.
Норвешкиот писател сценарист и режисер Даг Јохан Хагеруд рече дека градот, карактерот на актерката и пишувањето се трите најважни работи во неговата работа.
-Локациите ми се многу важни, актерите исто така, прво ги наоѓам актерите, па потоа пишувам за нив. Антрополошки го чувствувам филмот кога почнувам да работам, сакам да ги набљудувам ликовите, релациите меѓу луѓето, да ги почувствувам нивните релации и важна ми е вистината во нивните релации. Мене реaлност не ме интересира многу бидејќи филмската реланост е нешто сосема друго. Филмот, дури и реланоста во филмот не треба секогаш да ја бараме. Мене ме интересира онаа вистина која постои меѓу ликовите, рече Хагеруд на денешната прес конференција и посочи дека за време на снимањето толку добро ги запознава актерите што точно знае кој што може, а кој што не може да направи.
„Загубениот Тим од соништата“ на хрватскиот сценарист и режисер Јуре Павловиќ. Се работи за приказната за фантастичната генерација на југословенската кошарка, која во 1991 година во Рим го освои своето последно злато, токму во моментите кога земјата се распаѓаше. Во филмот со свое гледиште настапува златната генерација на која и’ припаѓаа Дивац, Кукоч, Паспаљ, Раѓа и останатите ведети на југословенската кошарка, која за жал, не го оставри сонот да се сретне со првиот „Дрим тим“ од НБА лигата на Олимписките игри во Барселона во 1992 година, како можен и посакуван „судар на титаните“.
-Мислев дека приказната е фасцинантна и говори многу за настаните во тоа време. Кога сфатив дека ЕП се одвиваше во јуни 1991 во исто време и со распадот на земјата се прашував како овие луѓе се чувствувале, сите биле од различни националности. Јас тогаш имав 6 години и воопшто не бев свесен за тие настани и сега ова го гледав од дистанца. Немам југоносталгичен однос, но ми беше интересно како еден тим кој заедно растел го прежувува распадот на тој колектив. Обичните луѓе во такви ситуации се беспомошни. Тие не веруваат дека ќе се случат толку лоши работи, рече Павловиќ и потенцираше дека било мошне интересно да се снима со кошаркарите кои дотогаш воопшто немале можност да дознаат што всушност мисли секој од нив за тоа, некако сите биле од различни националности и не разговарале меѓу себе на таа тема.
