Буњуел и Дали со филмот истражуваат теми како сексуалноста, потсвеста и репресијата, користејќи ја визуелната уметност како средство за изразување на длабоко вкоренетите човечки стравови и желби
Со култниот филм „Андалузиски пес“ во режија на Луис Буњуел, едно од највлијателните дела во историјата на кинематографијата, утревечер во 20 часот во Кинотеката на Македонија ќе почне 4. издание на Фестивалот на нем и класичен филм во Кинотека на Македонија. Фестивалот ќе трае до 16 септември, а ќе бидат прикажани 16 филма.
Проекцијата на „Андалузиски пес“ ќе биде со музичка придружба на Милош Станојевиќ, еминентен српски пијанист.
– Една од најиконичните сцени во историјата на киното – кога млад човек сече око со брич, паралелно со слика на облак што „сече“ Месечина, со која почнува филмот, е пример за иновативност и креативност, бидејќи „Андалузиски пес“ не е само филм, туку искуство кое продолжува да инспирира и кое и денес останува актуелно и провокативно. Провокација, креативност и иновативност не им недостига ниту на останатите автори чии дела од француската, германската, литванската и шпанската кинематографија ќе може да се проследат на Фестивалот до 16 септември – велат од Кинотеката.
„Андалузиски пес“ трае 21 минута, а снимен е во 1929 година во режија и сценарио на Луис Буњуел и Салвадор Дали кои се појавуваат во филмот, заедно со Симон Мареуил. Ова се смета за едно од највлијателните дела во историјата на кинематографијата и клучен пример на надреализмот во филмот.
– „Андалузиски пес“ нема традиционална приказна или логична последователност. Наместо тоа, тој се состои од низи на асоцијативни слики кои ги преиспитуваат границите на реалноста и сонот. Сцените се поврзани преку нелинеарни премини, со промени во временските и просторните рамки кои се чинат како неосетливи, што дополнително го зголемува чувството на дезориентација – велат од Кинотека.
Буњуел и Дали со филмот истражуваат теми како сексуалноста, потсвеста и репресијата, користејќи ја визуелната уметност како средство за изразување на длабоко вкоренетите човечки стравови и желби. Филмот е исполнет со симболи кои се провокативни и често интерпретирани на различни начини. Од техничка перспектива, „Андалузиски пес“ е пример за иновативност и креативност. Камерата и монтажата се користат за да се создадат визии кои се едновремено убави и вознемирувачки. Ниту една сцена не се обидува да биде рационална или лесно разбирлива, туку напротив, целта е да се предизвика шок, недоразбирање и размислување.
– И покрај својата кратка должина, филмот успева да остави трајно влијание врз гледачот, оставајќи го со чувство на нелагодност и прашања без одговор. Во контекст на надреализмот, „Андалузиски пес“ е беспрекорно дело кое ги олицетворува основните начела на движењето: уривање на логиката, предизвикување на традиционалните вредности и истражување на длабоките агли на човечката свест – објаснуваат од Кинотека.
„Андалузиски пес“ не е само филм, туку искуство, кое го тера гледачот да ја преиспита својата перцепција на реалноста и да се впушти во светот на надреалното. Тоа е дело кое продолжува да инспирира генерации на филмаџии и уметници, и кое и денес останува актуелно и провокативно
По овој филм, вечерва ќе биде прикажано уште едно дело на Буњуел – „Дискретниот шарм на буржоазијата“, снимен во 1972 година. Сценариото е на Буњуел и Жан Клод Кариер, а улоготе ги толкуваат Фернандо Реј, Милена Вукотиќ, Жан Пјер Касел.
Филмот кој доби „Оскар“ за најдобар странски филм, претставува суптилна, но остроумна критика на буржоаската класа и нејзините навики. Филмот ја следи групата пријатели од високата класа кои постојано се обидуваат да организираат вечера, но се соочуваат со низа апсурдни и надреални пречки кои им го попречуваат планот. Оваа едноставна наративна основа му овозможува на Буњуел да ги истражи темите на лицемерие, морална празнина и површност на буржоазијата.
– Она што го прави овој филм уникатен е неговата структура. Наративот е нелинеарен и флуиден, со сцени кои се менуваат од реалност во сон, а потоа повторно во реалност, без јасна граница меѓу нив. Ова создава впечаток на постојано лебдење помеѓу свесното и потсвеста, што е карактеристично за надреалистичките дела. Хуморот во филмот е суптилен, често апсурден и длабоко ироничен. Буњуел користи хумор за да ги исмее општествените конвенции и парадоксите на буржоазијата – објаснуваат од Кинотеката.
Ликовите се претставени како празни, бездушни фигури кои се повеќе заинтересирани за формата отколку за суштината. Нивните дијалози често се бесмислени, и тие се претставени како неспособни да ги препознаат или разберат сопствените чувства и потреби. Ова дополнително го нагласува отуѓувањето на буржоазијата од вистинската човечка емоција и искуство.
Естетски, „Дискретниот шарм на буржоазијата“ е едноставен, но ефективен. Буњуел се фокусира на минималистичка кинематографија. Камерата често останува статична, додека настаните во кадарот се одвиваат со невообичаена интензитет и апсурдност.
„Дискретниот шарм на буржоазијата“ е филм кој длабоко проникнува во структурите на општеството и ни покажува колку тие можат да бидат празни и апсурдни. Буњуел успева да создаде дело кое е истовремено интелектуално предизвикувачко и забавно, користејќи го надреализмот како средство за разобличување на буржоазијата и нејзините вредности. Ова е филм кој продолжува да инспирира и да предизвикува размислување кај публиката, дури и многу години по неговото создавање.
Целата програма на фестивалот на линкот.
