Д-р Џемиле Берат, првата лекарка Ромка во Македонија, психијатар во пензија ја промовираше својата автобиографска книга „Мојот сон“ во родниот град
„Имав среќа да се родам, да учам и да се оформам како личност во Крива Паланка. Да не беше мојот роден град и моите кривопаланчани немаше да стигнам до успехот и да бидам таму каде што сум денес. Имав поддршка и помош од сите, од децата, наставниците, соседите и пријателите, сите растевме заедно, не се правеше разлика. Старите кривопаланчани беа благородни и добри луѓе“, рече д-р Џемиле Берат, првата лекарка Ромка во Македонија, психијатар во пензија, на промоцијата на својата автобиографска книга „Мојот сон“ во родниот град.
Д-р Џемиле Берат
На промоцијата во Центарот за култура присуствуваа многу пријатели, роднини, соученици, познаници и сограѓани со кои Берат дели заеднички спомени и моменти од нејзиното детство и младост. Автобиографијата во која пишува за својот трнлив животен и професионален пат, но и за вербата, истрајноста и постигнатиот успех, ја напишала во најтешкиот период од нејзиниот живот, по смртта на сопругот Бајрам, исто така лекар, а ја посветила на нејзиниот брат Себо.
– Мојот сон ќе останеше само сон и немаше да го остварам да не беше постојаната помош и поддршка, од мојот брат Себо – Мечка, кој веруваше во мене. Секако, многу сум и благодарна и на мојата мајка Гана, која иако неписмена знаеше да го цени образованието и во 1976 година дозволи да одам сама во Скопје и да студирам на Медицинскиот факултет. Иако немавме пари, живеевме само од семејна пензија и често бев гладна. Јадев компири 10 дена зашто немав пари да купам леб. Но, секогаш се мотивирав дека мора да издржам и да успеам, а бев и стипендист на тогашниот Титов фонд – го сублимира Берат својот животен пат.
Таа посочи дека од Крива Паланка, иако е мал град, излегле најголем број факултетски образовани Роми во Македонија. Берат своето семејство го нарекува авангарда на ромската интелигенција, бидејќи во него има 4-ца лекари специјалисти, а нејзиниот син Давид е доктор на науки.
Со „Мојот сон“ сакала да остави трага за своите корени, семејството и животот за кој вели дека бил и тажен, и среќен, но на крајот успешен. Во неа зборува и за предизвиците на војната во Хрватска, воениот конфликт во Македонија, пандемијата, кога и нејзиниот живот бил во опасност, како и за дискриминацијата со која се соочила како Ромка лекарка. Истовремено, делото претставува и хронологија за кривопаланечкиот живот во минатите времиња.
Според промоторката Марица Николовска, книгата на д-р Џемиле Берат е важен придонес на книжевната дејност и е пример за посветеност на поединецот кон општествените и хумани принципи, својствени за авторката.
– Таа дава хронолошки приказ на нашиот роден град, сè што сме доживеале во детството, во младоста, се препознаваат старите паланчани, улици, старите дуќани. Но, и турбулентните времиња, премрежиња, војни што ги доживеала нашата генерација – истакна Николовска.
Берат не ја продава книгата, туку собира донации на промоциите во Скопје и Крива Паланка, а средствата се доделени на тројца одлични и посветени ученици од сиромашни семејства, од ромска, албанска и од македонска националност.
Промоцијата ја организираше Центарот за култура од Крива Паланка како дел од манифестацијата „Крива Паланка – Град на културата 2024“.
